Kleur Blog

Kleur Blog

Buurt-rouw

BelevenissenPosted by Claudia Geenen Apr 30, 2018 14:39

Is er een recept voor buurt-rouw?

Het is voorjaar, de knoppen zitten in de bomen, de wereld ontwaakt langzaam uit een winterslaap, de zon lacht ons stralend toe. Ik parkeer mijn auto voor het huis in een straat waar het voorjaar plotseling is omgeslagen in heftig noodweer. Ik ben gebeld door een jonge moeder. Na een voorspoedige zwangerschap is tijdens de bevalling haar kindje overleden. Een jongetje. Hij is niet ouder geworden dan 41 weken. Zijn naam is Thomas.

Het verdriet is enorm. Bij de ouders, de grootouders, de familie, vrienden, kennissen maar óók bij de buurtbewoners. Van afstand en toch dichtbij hebben zij al die weken en maanden letterlijk en figuurlijk het kleine geluk zien groeien: de aanstaande moeder die straalde en langzaam steeds meer buik kreeg, de gesprekjes op straat over de echo, de eerste zwangerschapskwaaltjes, de babyspullen die het huis in werden gedragen. En dan nu ineens deze pijnlijke apotheose.

De straat ligt er net zo bij als altijd. Uiterlijk lijkt er niets verandert. Vanuit de huiskamer zie ik hoe een buurvrouw langsloopt, haast niet naar binnen durft te kijken en vlug een kaart in de brievenbus stopt. ‘De buren hoeven geen kaart’, zegt de jonge vader als hij de buurvrouw ziet lopen. ‘We kennen ze eigenlijk niet zo goed’.

Van beide kanten zie ik onvermogen. Hoe kunnen de buren deze jonge ouders met zo’n groot verdriet troosten. Maar ook hoe kunnen deze ouders in contact blijven met hun buren? Het sturen van een rouwkaart kan daarbij voor beiden een eerste opening zijn vertel ik vader. De rouwkaart kan beschouwt worden als een uitnodiging om deel te nemen aan het rouwproces. In welke vorm dan ook: een gesprekje, een helpende hand of een flinke pan soep.

Want als straks het vele bezoek van deze hectische week is vertrokken, de eerste heftige weken voor bij zijn, de dagen weer wat meer ritme krijgen, is en blijft de buurt als een vaste constante aanwezig. Iedere keer als de voordeur opengaat, komt de buurt ‘binnen’. De buurt hoort bij deze jonge ouders en zij horen bij de buurt. Net als Thomas, ook al zal hij de buurt nooit leren kennen, zij kennen hem wél. Met het blijven noemen van zijn naam krijgt hij een plek. In huis, in de wijk, in de harten van velen.

Er is geen recept hoe om te gaan met buurt-rouw. We voelen ons daarin vaak onbeholpen. Weten niet goed wat we moeten doen of zeggen of waar de persoon in rouw, behoefte aan heeft. ‘Laat maar weten als ik iets voor je kan doen’, is een vaak gehoorde en welgemeende zin, alleen dat vraagt om actie van de ander terwijl die juist niet de energie heeft om actie te ondernemen. Regelmatig komt het voor dat een rouwende zelf vaak de sterkste lijkt te moeten zijn voor zijn omgeving.

Wees dat voor, door gewoon aan te bellen. Het gaat er dan niet eens om wat je dan zegt of doet, het feit dát je er bent, is vaak al voldoende.

Over omgaan met rouw is al veel geschreven. Hieronder toch nog een aantal belangrijke tips en adviezen;

Beter iets dan niets
Vaak zijn we bang om het verkeerde te zeggen. Want wat zeg je tegen je buurvrouw die een dood kindje heeft gebaard? We houden daarom liever onze mond. Toch is het beter om wél iets te zeggen, al zeg je maar dat je niet weet wat je moet zeggen.

Luister naar het verhaal
, en desnoods nog een keer, en nog een keer, en nog eens…
Ouders van overleden kinderen zijn trots op hun kind. Natuurlijk willen zij de naam noemen van hun overleden kind en over hem/haar praten. Hun kind zal altijd deel blijven uitmaken van hun leven/gezin. Je kunt ouders niet verdrietig maken, ze zijn het al.

Je hoeft geen hulpverlener te zijn
Je bent die lieve zus, collega, buurvrouw of vriendin. Het wordt zo gewaardeerd als je komt. Het is het enige wat echt werkt. Er zijn. Doe gewoon, blijf ouders bij je eigen leven betrekken. Troost is voelen dat je er mag zijn, met je verdriet, ook nog jaren later.

Toekomstdroom is weggenomen
Besef dat ouders die een kindje hebben verloren, niet alleen afscheid hebben moeten nemen van hun kindje, maar ook van een toekomstdroom. Toekomstdromen en -verwachting die op slag zijn verdwenen.

Maak je hulp concreet
“Zeg niet “laat maar weten als ik iets voor je kan doen” maar vraag concreet wat je voor een ander kunt betekenen. Iemand die geen auto heeft naar het ziekenhuisbrengen, boodschappen doen, de hond uitlaten of even het broertje/zusje meenemen voor een uitje.

Een overzicht van literatuur en kinderboeken die te maken hebben met alle aspecten van rouwverwerking.





  • Comments(0)//blogbericht.kleuruitvaart.nl/#post7
Next »