Kleur Blog

Kleur Blog

Ademnood

BelevenissenPosted by Claudia Geenen Feb 15, 2018 08:32


Ademnood

Een tijdje terug mocht ik de uitvaart van een meisje van twaalf verzorgen. Na een lang en pijnlijk ziekbed was zij overleden. Ze was de jongste van drie kinderen. Haar ouders waren op het moment dat zij overleed al een tijdje uit elkaar. Op zichzelf hoeft dat geen enkel probleem te zijn, alleen in dit geval bleek het om een vechtscheiding te gaan waarvan het zieke meisje het tragische middelpunt vormde.

Het begon al bij het eerste contact. De moeder belde mij met de vraag of ik de uitvaart van hun dochter wilde verzorgen. Ze vroeg of ik er bezwaar tegen had om dan eerst bij haar thuis over de wensen te komen praten en daarna bij de vader langs te gaan. Ik gaf aan dat dit wat mij betreft niet wenselijk was en dat ik er de voorkeur aan gaf om samen (vader, moeder en ik) te kijken naar alle mogelijkheden. Er moet immers zoveel gebeuren en besloten worden in korte tijd dat het helpt als de lijnen kort zijn. Bovendien is het té tijdrovend om als uitvaartbegeleider van huis naar huis te gaan om alles af te stemmen.

Hoewel de moeder opdrachtgever was van de uitvaart, bleken de vader en zijn nieuwe partner persoonlijkheden te zijn die zich tijdens de voorbereidingen sterk profileerden. Dat ging vaak ten koste van de rol en inbreng van de moeder. Wat aanvankelijk, naar de wens van moeder, een uitvaart had moeten worden in kleine kring, resulteerde uiteindelijk in een groots afscheid met alles erop en eraan.

Het begeleiden van deze uitvaart was voor mij inspannend. Niet zozeer vanwege de praktisch, uitvoerende kant maar vanwege de sociaal, emotionele kant. Als uitvaartbegeleider ben ik geen mediator maar het begeleiden van deze uitvaart deed een groot beroep op mijn diplomatieke en tactische vaardigheden. Regelmatig dacht ik, waar draait het hier nou om? Gaat het nou om het verlies van jullie dochter of om het halen van je gelijk ten koste van de ander?

De tendens en het resultaat van gescheiden levens zijn een gegeven waar wij als uitvaartbegeleiders, steeds vaker rekening mee moeten houden. Dat gegeven hoeft op zich geen enkele belemmering te zijn voor het verzorgen van een mooie uitvaart waar alle betrokkenen zich in kunnen vinden. Alleen, door de vele verschillende gezinssamenstellingen die er tegenwoordig zijn en de conflicten die dat soms meebrengt kan het ook weleens anders lopen. Het komt bijvoorbeeld voor dat er twee afscheidsmomenten voor een overleden kind worden gehouden: een voor de familie en vrienden aan moederskant en een voor de familie en vrienden aan vaderskant. De verdrietige slachtoffers van dit soort ‘conflict mijdende oplossingen’ zijn de broers, zussen, vrienden en vriendinnen van de jonge overledene. Zij worden op deze manier ongewenst gedwongen een kant te kiezen terwijl hun broertje, zusje of klasgenootje toch ‘gewoon van ons allemaal’ was.

Wat soms helpt in dit soort situaties is om met beide ouders letterlijk op neutraal terrein af te spreken. En desnoods te vragen of zij beiden, tijdens de voorbereidende overleggen, iemand mee willen nemen die bij wijze van buddy de scherpe kantjes van het gesprek kan halen. Maar bovenal helpt het als er vanuit het belang van het kind wordt gedacht en gehandeld. Laat de liefde voor het kind onder deze omstandigheden de verbindende factor zijn. En laten we vanuit diezelfde liefde elkaar niet nodeloos het leven moeilijk maken op momenten dat het al zo moeilijk is.





  • Comments(0)//blogbericht.kleuruitvaart.nl/#post6
« PreviousNext »