Kleur Blog

Kleur Blog

Een Lambardini of een Brum auto?

BelevenissenPosted by Claudia Geenen Feb 05, 2018 18:03


Een Lambardini of een Brum auto?

Einde van een werkdag, nog even eten koken en daarna lekker televisie kijken. Om 19.00 uur word ik gebeld door Sjaak. Hij vertelde met een gebroken stem dat zijn zoontje zonet is overleden. Wat een intrieste mededeling. “Zal ik direct naar het ziekenhuis komen?” “Ja graag, want Anne en ik willen ons zoontje vanavond thuis brengen”.

Elke keer heb ik weer een knoop in mijn maag als ik naar ouders rijd. Niet omdat ik zenuwachtig ben maar door het besef dat ouders vanaf die dag zo’n groot verlies met zich mee moeten dragen. De ouders zitten in de ouderkamer op de kinderafdeling. Eigenlijk zijn ze nog zo overdonderd door het overlijden van Pim dat ze op het eerste gezicht heel rationeel overkomen. Na kort met de ouders gesproken te hebben over hoe we Pim zo snel mogelijk thuis kunnen krijgen, vraag ik “mag ik jullie manneke even zien”. “Ja natuurlijk”, zegt moeder. Samen staan we naast Pim zijn bedje; een mooi jongetje van 2 jaar oud die heel erg hard gevochten heeft om te mogen blijven leven.

Wat vader direct in het korte gesprek al laat weten; “Pim moet in een kist met een auto-look komen te liggen”. Natuurlijk, als dit de wens van de ouders is, doe ik mijn uiterste best om dit te kunnen realiseren. Maar ik denk wel, waar haal ik zo’n kist vandaan? Wat is google dan een uitkomst maar ook mijn ‘kistenleverancier’. Samen hebben we gezocht en gevonden: een kist met een Lambardini uitstraling. Blij dat ik íets heb gevonden, ga ik de volgende dag bij de ouders op bezoek. Vader is zeker tevreden, maar ikzelf eigenlijk niet. “Is dit nu een kist waar jij in wilt liggen of is dit een kist voor Pim?” Uiteindelijk ben ik weer verder gaan zoeken en heb ik een kist gevonden met een ‘Brum-uitstraling’; een aanslingerauto met hele grote vriendelijke koplamp-ogen. Pim heeft ook vaak naar de kleuterserie over deze auto die allerlei avonturen beleefd gekeken, vertelt Anne.

Wat heeft Pim ook nog zijn best gedaan in die week thuis. Hij bleef zo natuurlijk Pim dat zijn ouders, familie en dierbare vrienden nog rustig afscheid hebben kunnen nemen. Het kleine manneke lag in zijn eigen bedje met zijn knuffels om zich heen. Elke avond voor het slapen gaan gingen Sjaak en Anne nog even bij hem langs om welterusten te wensen en het muziekdoosje aan te doen.

Tijdens de afscheidsbijeenkomst staat zijn Brum kistje voor in de kerk. Met op de nummerplaten groot zijn naam: PIM. Daarom heen zijn speelgoed, knuffels en mooie fleurige bloemen. Hij heeft in zijn korte leventje veel voor mensen betekent met zijn lach, zijn vrolijkheid en ondernemendheid. Wat een mannetje.



  • Comments(0)//blogbericht.kleuruitvaart.nl/#post2